Πάτρα και πάλι και πάντα

Η Πασχαλία Τραυλού και εγώ βρεθήκαμε την περασμένη Τετάρτη 17 Ιουνίου στην Πάτρα, καλεσμένες του βιβλιοπωλείου "Παπασωτηρίου" για να παρουσιάσουμε τα καινούργια μας βιβλία.

Ο χώρος του βιβλιοπωλείου υπέροχος, συνδυασμός παλιάς πέτρας και ξύλου. Αρχικά στάβλος και αργότερα κάβα που διαμορφώθηκε αρχιτεκτονικά και ανακαινίστηκε από τους σημερινούς ιδιοκτήτες και κυρίως την ζεστή φίλη κ. Μαντά. Με εντυπωσίασαν τα εμφανή δοκάρια που έμοιαζαν να κρατούν μετέωρη στο κενό τη σκεπή και το χωρο του παταριού που γίνονται οι εκδηλώσεις.

Μιλώντας και για τις δύο μας, η Πασχαλία και εγώ, χαρήκαμε την παρουσίαση. Είχαμε αποφασίσει να μη κάνουμε μια συνηθισμένη παρουσίαση βιβλίων αλλά να αυτοσχεδιάσουμε πάνω σε ερωτήσεις που θα έκανε η μία στην άλλη για θέματα που άγγιζαν τα βιβλία μας, αλλά και όχι μόνο. Η κουβεντούλα μας ήταν ζεστή και αυθόρμητη, πολλές φορές ακούγοντας την Πασχαλία νόμιζα πως άκουγα τις δικές μου σκέψεις. Παρασυρθήκαμε τόσο που.. πέρασε η ώρα χωρίς να το καταλάβουμε και χωρίς να δείχνει κανείς πως θέλει να φύγει, τελικά κόντεψαν να μας διώξουν από το βιβλιοπωλείο.

Η Πάτρα είναι για μένα χώρος μαγικός, σας το έχω ξαναπεί πέρσυ που βρέθηκα πάλι εκεί καλεσμένη στου "Ελευθερουδάκη". Πάντα γυρίζω με χαρά στον τόπο των παιδικών μου χρόνων. Κάθε φορά περιμένω να βρώ τα σημάδια και τις σταθερές της παιδικής ηλικίας. Έτσι και φέτος ξεκίνησα από το"Βυζαντινό" το καλούγουστο ξενοδοχείο που μας φιλοξένησε να περπατήσω και πάλι τους γνωστούς μου δρόμους. ΄Ολα όμως ήταν διαφορεκτικά. Το σχολείο μου έφυγε από τη "Μαιζώνος", το ίδιο και οι φίλες και οι συμμαθήτριες. Από τα Ψηλαλώνια δε βλέπεις πια τη θάλασσα, την κόβουν οι πολυκατοικίες που υψώθηκαν με οίηση και το ερειπωμένο σπίτι που ζήσαμε έξη χρόνια και γεννήθηκε ο αδερφός μου, έχει γκρεμιστεί για να ελευθερωθεί ο αρχαιολογικός χώρος που εκρυβε στα σπλάχνα του. Ό,τι όμως και να έχει αλλάξει, ό,τι και να έχει φύγει, για μένα η Πάτρα θα είναι πάντα η μαγική πόλη που αγάπησα και γυρίζω στα όνειρά μου. Θα ξαναγυρίζω εδώ πάντα.

Διεθνής ΄Εκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη

Oι φίλες μου Ιουστίνη Φραγκούλη, Μαρία Τζήρίτα και Λένα Μαντά, έχουν προηγηθεί και σας έχουν ήδη μιλήσει για την Διεθνή ΄Εκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης και όσα εκεί ζήσαμε. Εγώ θέλω μόνο να σας πω για αυτό που εγώ εισέπραξα από την επίσκεψη αυτή. Να μιλήσω για την ομορφιά της πόλης, της βυζαντινής αλλά και κοσμοπολίτισσας "Νύμφης του Θερμαϊκού". Να φέρω μπροστά σας το Θερμαϊκό ελαφρά βουρκωμένο και τα να σας δείξω τα πανύψηλα δέντρα που στολίζουν όλους τους δρόμους, τουλάχιστον αυτούς του Κέντρου που εγώ επισκέφθηκα. Να σας μιλήσω για τη βροχούλα που δεν έπαψε να πέφτει από το πρωί της Παρασκευής που φτάσαμε μέχρι το απόγευμα της Κυριακής που φύγαμε και που αντί να μας φέρνει τη συνηθισμένη μελαγχολία που νιώθουμε κάθε φορά που μέσα στο καλοκαίρι ο καιρός θυμίζει φθινόπωρο, μας έκανε να βλέπουμε τα πράγματα πιο όμορφα, πιο λαμπερά, πιο καθαρά, το πράσινο πιο έντονο. Μπορεί βέβαια η αιτία που όλα ήταν τοσο όμορφα τόσο αρμονικά, να ήταν που οι καρδιές μας ήταν γεμάτες χαρά και οι αγκαλιές των ανθρώπων ανοιχτές να μας δεχτούνε, οι φίλοι που ξαναβρήκαμε και αυτοί που αποκτήσαμε τώρα. Αυτό ήταν σίγουρα.
Η συντροφιά μας, ολων των συγγραφέων των εκδόσεων Ψυχογιός, η Λένα Μαντά, ακούραστη, πληθωρική και πάντα γεμάτη κέφι ακόμα και όταν " αγχωνόταν", η γλυκειά Σοφία Βόικου, η τρυφερή Πασχαλία Τραυλού, η ευαίσθητη Πέρσα Κουμούτση, η δυναμική Μαρία Τζηρίτα, ο ευγενικός κ. Πολυράκης, ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου και από κοντά ο Λάζαρος και ο Τάκης, τα παιδιά από το τοπικό Κατάστημα των εκδόσεων, ο κ. Θάνος και η κ. Νίνα Ψυχογιού, η Κλειώ, η Πόπη, η Ελένη, ελπίζω να μη ξεχνώ κανένα, όλοι ακούραστοι και περιποιητικοί μας έκαναν να νιώθουμε πως είμαστε σπίτι μας. Κοντά τους είχα την χαρά να γνωρίσω και δύο υπέροχους συγγραφείς το Μερκούριο Αυτζή και την ΄Ελενα Αρτζανίδου και χάρηκα ιδιαίτερα τις συζητήσεις που είχαμε μαζί. Η έκπληξη ήταν η γνωριμία από κοντά με την Ιουστίνη Φραγκούλη, μια γυναίκα γεμάτη φλόγα, ένα χαμόγελο όλο φως. Κράτα ψηλά τη δάδα αγαπημένη Ιουστίνη, φώτιζε με τη δύναμη της γραφής και της προσωπικότητάς σου όλο τον ξενητεμένο ελληνισμό και όχι μόνο. Αλλά και η γνωριμία με την πολυβραβευμένη λογοτέχνιδα της διασποράς την κ. Γιώτα Στρατή και τον κ. Στρατή Δουκάκη που ξαναβρήκαμε στην Αθήνα στην παρουσίαση στον Ιανό του βιβλίου της Λένας Μαντά, μας γέμισε χαρά. Ιδιαίτερα απήλαυσα το μικρό βιβλιαράκι με το μονόπρακτο " Σαπφώ" η Λέσβια Ιέρεια της Αγάπης που μου έκανε την τιμή να μου χαρίσει η κ. Στρατή.
Ξαναβρήκα την κ. Ελένη Γκίκα , γνώρισα την κ. Πυλώρωφ που έχει γράψει το μπέστσελερ το " Διαμαντένιο ΄Αλφα" και είχα την χαρά να συνομιλήσω σε σπασμένα γερμανικά με τον Πήτερ Φρόιντ, τον προικισμένο συγγραφέα της "Λάουρα" .
Παρακολουθήσαμε συζητήσεις και παρουσίασεις βιβλίων, με πρώτη τη δική μας του βιβλίου της Λένας " ΄Ερωτας σαν βροχή", αλλά και άλλες. Αναφέρω μόνο την παρουσίαση του ωραίου βιβλίου της κ. Κακούρη " Ξιφίρ Φαλέρ", τη " Σοφία Παλαιολογίνα" του κ. Λεονάρδου, το αφιέρωμα στον Γερμανό Φράνκ Μάγερ που αναζητούσε για χρόνια τη σκιά του πατέρα του αξιωματικού των ναζί, στα ελληνικά βουνά, ακούσαμε τον Γερμανό Κρίστοφ Σμίνκ Γκουστάβους να μιλά για τις Μνήμες της Κατοχής . Απολαύσαμε ένα νεαρό Γερμανό ποιητή, δυστυχώς δε συγκράτησα το όνομά του να απαγγέλει ποίηματα με αισθαντικότητα. Αν θυμηθεί και μου στείλει τις μεταφράσεις τους, όπως υποσχέθηκε, θα τις αναρτήσω να τα χαρείτε και εσείς. Τέλος χειροκροτήσαμε την παρουσίαση της έκδοσης της τέταρης Ανθολογίας αποδήμων με έργα ομογενών από τις πέντε ηπείρους.
Δε θέλω να σας κουράσω με περισσότερες λεπτομέρειες, άλλως τε όλες οι φίλες έχουν κάνει σχετικές αναρτήσεις και φωτογραφίες, εκείνο που εγώ θέλω να πω είναι πως φύγαμε με την καρδιά γεμάτη από αγάπη και τη βαλίτσα από βιβλία για τα οποία θα σας μιλήσω προσεχώς. Ο Κίμων και εγώ το χαρήκαμε ιδιαίτερα αυτό το ταξείδι, αυτήν την εμπειρία και ευχαριστώ τις εκδόσεις Ψυχογιός που μου έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά ένα ωραίο θεσμό που εύχομαι να διατηρηθεί και να γίνεται καλύτερος όσο περνούν τα χρόνια και προστίθενται εμπειρίες.

Οι Σπέτσες όπως τις θυμόμαστε

Η Αθηνά Χατζή με τα όσα έγραψε στο ιστολόγιο της για τις Σπέτσες με έκανε να νιώσω νοσταλγία για ένα μέρος που πέρασα ευτυχισμένες μέρες κάποτε. Σκέφτηκα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από τις αναμνήσεις μας από τότε.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Τι ωραία, τι χαρά! Ξανανοίγει και φέτος τις πύλες της η διεθνής έκθεση βιβλίου στη Θεσσαλονίκη. Τιμώμενη χώρα η Γερμανία, αφιέρωμα, το ιστορικό μυθιστόρημα.

Φέτος θα πάω και εγώ για πρώτη φορά στην έκθεση, θα παρακολουθήσω ομιλίες, συζητήσεις, παρουσιάσεις και θα κάνω και εγώ μια παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου της Λένας Μαντά "Ερωτας σαν βροχή" που θα γίνει την Παρασκευή 29 του μήνα και ώρα 19.00 στην αίθουσα "Ρίτσος" στο περίπτερο 13

Την επομένη, 30 του μήνα, το απόγευμα, θα βρίσκομαι στο περίπτερο των εκδόσεων Ψυχογιός, stand 37 περίπτερο 15, για να γνωρίσω όσους φίλες και φίλους βρεθούν στην έκθεση και θελήσουν να γνωριστούμε από κοντά. Ανυπομονώ να σας δω απο κοντά εσάς που μιλάμε και δεν έχουμε ειδωθεί ποτέ μέχρι τώρα.

Μεθεόρτια- Παρουσίαση στο " Μετρόπολις"

Σιγά σιγά μαζευόμαστε

Κάποιοι βιάζονται πριν να ξεκινήσουμε την παρουσίαση...

Και .. η παράσταση αρχίζει...

Κάπως καθυστερημένα έρχομαι να σας δείξω κάποιες εικόνες από την πρώτη παρουσίαση του καινούργιου παιδιού μου, " Της ζωής και της αγάπης", που έγινε την Τετάρτη που μας πέρασε στον θαυμάσιο χώρο του νέου βιβλιοπωλείου "Μετρόπολις" Πανεπιστημίου και Εμμ.Μπενάκη. Όσοι είναι παλιότεροι θα θυμούνται πως εκεί στεγαζόταν το ξενοδοχείο " Παλλάδιον" και στο ισόγειο το ομώνυμο κατάστημα τροφίμων με τις εξωτικές λιχουδιές. Ευτυχώς το νεοκλασσικό ύφος του κτιρίου διασώθηκε και τονίστηκε. Τα ζωγραφιστά ψηλά ταβάνια, τα επίσης ψηλά παράθυρα, τα ωραία πατώματα και οι ξύλινες σκάλες παραπέμπουν σε άλλες εποχές. Οι αρχιτέκτονες όμως και οι διακοσμητές κατάφεραν να παντρέψουν το παλιό με το καινούργιο, το κλασσικό με το μοντέρνο και να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα που σε εμπνέει να καθίσεις με την άνεση σου μπροστά στο μεγάλο τραπέζι και να ξεφυλίσσεις όποιο βιβλίο σου αρέσει, ακόμη και να το διαβάσεις και όταν βαρεθείς, ή θελήσεις να αλλάξεις παραστάσεις μπορείς να ανεβείς στο ωραίο καφέ για ένα αναψυκτικό, ή να κατέβεις στους πιο κάτω ορόφους να ακούσεις μουσική, γιατί ο χώρος είναι αφιερωμένος στα βιβλία και τη μουσική.

Εκεί λοιπόν σε αυτόν τον τόσο ωραίο χώρο μαζευτήκαμε προχθές όλοι οι φίλοι και σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τη χαρά που μου δώσατε, να σας δω να γεμίζετε την τεράστια αίθουσα, ακόμα και όρθιοι, για να ακούσετε τις φίλες μου τη Λένα τη Μαντά, που μαζί πρωτοκάναμε την παρουσίαση της Θεανώς εγώ και της Μεγώς εκείνη, και τη Νοέλ Μπάξερ να αναλύουν το βιβλίο μου. Τα όσα είπαν με γέμισαν με συγκίνηση, αν δεν ντρεπόμουν θα έκλαιγα. Πραγματικά είναι τόσο ωραίο να βλέπεις ομότεχνές σου να παινεύουν το έργο σου, να το αναλύουν σε βάθος και να σου δείχνουν ακόμη και πτυχές άγνωσες και σε σένα την ίδια. Τις άκουγα και δεν πίστευα πως ήμουν εγώ αυτή που έγραψε το βιβλίο που ανέλυαν. Για κάποια άλλη μιλούσαν με τόση τρυφερότητα και αγάπη. Από κοντά η Μαρία Μπράϊλα και ο Αυγουστίνος Ρεμούνδος ζωντάνεψαν κάποιες σελίδες με μοναδικό ταλέντο. Νόμιζα πως άκουγα τους ήρωές μου να μιλάνε. Σας ευχαριστώ φίλοι και φίλες Λένα και Νοέλ, άξιες λογοτέχνιδες με μεγάλο ταλέντο που μας έχετε χαρίσει βιβλία σαν το " Από δρυ παλιά και από πέτρα" της Νοέλ Μπάξερ και όλα τα αγαπημένα της Λένας Μαντά με κορυφαίο το τελευταίο της " Ερωτας σαν βροχή". Μαρία και Αυγουστίνε, να είσαστε πάντα λαμπεροί και να έχετε μεγάλες επιτυχίες στην τέχνη.

Χάρηκα ιδιαίτερα που σας είδα στην παρουσίαση φίλοι μου γιατί είδα την αντάποκρισή σας στο κάλεσμα και μου δείξατε έτσι για άλλη μια φορά την αγάπη σας. Με ιδιαίτερη χαρά σημείωσα την παρουσία κάποιων εκλεκτών ομοτέχνων, της κ. Αθηνάς Κακούρη, της Μαρίας Τζηρίτα, της Αθηνάς Χατζή, του Θοδωρή Παπαθεοδώρου, του ΄Ομηρου Αβραμίδη, του Γιώργου Βότση, του Πάριδος ( συγνώμη Πάρι για το "η") Τακόπουλου, ακόμη με συγκίνηση είδα τον κ. Ι.Φριζή, γιό του ήρωα της Αλβανίας για τον οποίο γράφω στο βιβλίο. Αλλά και το τηλεφώνημα του Περικλή Γρίβα από το Μπρίντεζι για να με ευχηθεί και η παρουσία της Κλημεντίνης, του Κυριάκου, της Νατάσας, της Ορσαλίας, της Γιάννας, της Σόφης, της.. και τόσων και τόσων που κάποιους θα ξεχάσω στο τέλος με χαροποίησε ιδιαίτερα. Μια αγκαλιά και αγάπη για όλους. Να είσαστε καλά, σας ευχαριστώ και ελπίζω να φανώ αντάξια της αγάπης σας.

Προεόρτια

Να λοιπόν που έφτασε η ώρα να βγεί στον κόσμο το καινούργιο μου βιβλίο. Εμείς όμως, τρείς φίλες και ομότεχνες, η Λένα Μαντά, η Νοέλ Μπάξερ και εγώ το γιορτάσαμε προκαταβολικά με τούρτες που φρόντισε η καλή Νοέλ και που είχε φροντίσει να γράφουν το όνομα του καθε βιβλίου πάνω τους. Κοπιάστε κεραστείτε και ελάτε απόψε να τα πούμε και από κοντά. Θα μου δώσετε μεγάλη χαρά.

Χρόνια πολλά μητέρα!

Ανήμερα Μεγ. Σάββατο, μια από τις γάτες που ενδημούν στον κήπο μας στη Σαρωνίδα γέννησε ένα μαύρο γατάκι. Τις φωτογραφίες τις έβγαλα λίγη ώρα μετά, δεν έχουν καλή εστίαση αλλά δεν ήθελα να ανησυχήσω τη νέα μητέρα. Για τρείς μέρες δεν κούνησε από δίπλα του, ούτε για να φάει, το φαί το βάζαμε στο πιάτο και αυτή πήγαινε τα δύο βήματα που τη χώριζαν με το γατί κρεμασμένο πάνω της. Αναρωτιώμασταν τι θα γινόταν όταν θα φεύγαμε, πως θα επιβίωναν μητέρα και νεογέννητο. Λες και μας άκουσε την τέταρτη μέρα το πρωί δεν τη βρήκαμε στη θέση της, είχε πάρει το γατί της και είχε μετοικήσει σε άλλο ασφαλέστερο μέρος όπου ήξερε πως θα έβρισκε τροφή.